هميان الزاد إلى دار المعاد / اطفيش · Al-Anbiyaa · آیه 64

هميان الزاد إلى دار المعاد / اطفيش

(ت 1332 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
64 / 112
زبان کتاب
عربی
فَرَجَعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ فَقَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ أَنتُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ
So they turned to themselves and said, "Surely ye are the ones in the wrong!"
فَرَجَعُو اِلَا اَنْفُسِهِمْ فَقَالُو اِنَّکُمْ اَنْتُمُ ظَّالِمُونْ
{ فَرَجَعُوا إِلَى أَنْفُسِهِمْ } بالتفكر والتأنى. { فَقَالُوا } أى قال بعضهم لبعض ما نرى الأمر إلا كما قال، من أن الفاعل هو الكبير، أو من أن الطريق أن نسألهم، أو مِن ضلالة مَن يعبد التماثيل { إِنَّكُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ } على الحقيقة بقولكم أأنت فعلت هذا، بل اسألوا آلهتكم، أو بقولكم{ من فعل هذا بآلهتنا إنه لمن الظالمين } أو بعبادة من لا يتكلم، أو بعبادة الصغار مع الكبير.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
'Asim al-Abwal reported on the authority Abu Uthman saying: 'Umar wrote to us when we were in Adharba'ijan saying: 'Utba b. Farqad, this wealth is neither the result of your own labour nor the result of the labour of your father, nor the result of the labour of your mother, so feed Muslims at their own places as you feed (members of your family and yourselves at your own residence), and beware of the life of pleasure, and the dress of the polytheists and wearing of silk garments, for Allah's Messenger (ﷺ) forbade the wearing of silk garments, but only this much, and Allah's Messenger (ﷺ) raised his. forefinger and middle finger and he joined. them (to indicate that only this much silk can be allowed in the dress of a man). 'Asim said also: This is what is recorded in the lette., (sent to us), and Zuhair raised his two fingers (to give an idea of the extent to which silk may be used).

دعاهای امروز

"رَّبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيۡتِيَ مُؤۡمِنٗا وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا⁠". [نُوحٍ - 28].

"رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ⁠". [هُودٍ - 47].

"رَّبِّ أَنزِلۡنِي مُنزَلٗا مُّبَارَكٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡمُنزِلِينَ⁠". [الْمُؤْمِنُونَ - 29].

پروردگارا مرا و پدر و مادرم و هر کس را که با ایمان به خانه من درآید و مردان و زنان مؤمن را بیامرز و بر ستمکاران جز هلاکت میفزا. [نوح، ۲۸]

پروردگارا به تو پناه می‌برم از اینکه چیزی را که بدان علم ندارم از تو بخواهم؛ و اگر مرا نیامرزی و بر من رحم نکنی از زیانکاران خواهم بود. [هود، ۴۷]

پروردگارا مرا در جایگاهی پربرکت فرود آور و تو بهترین فرودآورندگانی. [مؤمنون، ۲۹]

"لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ⁠ ". [الْأَنْبِيَاءُ - 87].

هیچ معبودی جز تو نیست، تو پاک و منزهی؛ من از ستمکاران بوده‌ام. [انبیاء، ۸۷]

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنَ الْخَيْرِ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الشَّرِّ كُلِّهِ عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَمَا لَمْ أَعْلَمْ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا سَأَلَكَ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا عَاذَ بِهِ عَبْدُكَ وَنَبِيُّكَ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ أَوْ عَمَلٍ وَأَسْأَلُكَ أَنْ تَجْعَلَ كُلَّ قَضَاءٍ قَضَيْتَهُ لِي خَيْرًا.
خداوندا، همه خیرهای زودرس و دیررس، آنچه می‌دانم و آنچه نمی‌دانم، از تو می‌خواهم؛ و از همه شرهای زودرس و دیررس، آنچه می‌دانم و آنچه نمی‌دانم، به تو پناه می‌برم. خداوندا، از بهترین چیزی که بنده و پیامبرت از تو خواست می‌خواهم و از بدی آنچه بنده و پیامبرت از آن پناه برد به تو پناه می‌برم. خداوندا، بهشت و هر گفتار یا کرداری که به آن نزدیک کند از تو می‌خواهم و از آتش و هر گفتار یا کرداری که به آن نزدیک کند پناه می‌برم و از تو می‌خواهم هر تقدیری را که برایم مقدر کرده‌ای خیر قرار دهی.