وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ أَنتُمۡ قَلِيلٞ مُّسۡتَضۡعَفُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ تَخَافُونَ أَن يَتَخَطَّفَكُمُ ٱلنَّاسُ فَـَٔاوَىٰكُمۡ وَأَيَّدَكُم بِنَصۡرِهِۦ وَرَزَقَكُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ ٢٦
و به خاطر بياوريد هنگامى را كه شما در روى زمين، گروهى كوچك و اندك و زبون بوديد; آنچنان كه مىترسيديد مردم شما را بربايند! ولى او شما را پناه داد; و با يارى خود تقويت كرد; و از روزيهاى پاكيزه بهرهمند ساخت; شايد شكر نعمتش را بجا آوريد!
وَذْکُرُو اِذْ اَنْتُمْ قَلِیلُ مُّسْتَدْعَفُونَ فِ لْءَرْدِ تَخَافُونَ اَ یَتَخَطَّفَکُمُ نَّاسُ فَآوَاکُمْ وَاَیَّدَکُمْ بِنَصْرِهِی وَرَزَقَکُمْ مِنَ طَّیِّبَاتِ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونْ