وَلَا تَقۡرَبُواْ مَالَ ٱلۡيَتِيمِ إِلَّا بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ حَتَّىٰ يَبۡلُغَ أَشُدَّهُۥۚ وَأَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَٱلۡمِيزَانَ بِٱلۡقِسۡطِۖ لَا نُكَلِّفُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَاۖ وَإِذَا قُلۡتُمۡ فَٱعۡدِلُواْ وَلَوۡ كَانَ ذَا قُرۡبَىٰۖ وَبِعَهۡدِ ٱللَّهِ أَوۡفُواْۚ ذَٰلِكُمۡ وَصَّىٰكُم بِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ ١٥٢
و به مال يتيم، جز به بهترين صورت (و براى اصلاح)، نزديك نشويد، تا به حد رشد خود برسد! و حق پيمانه و وزن را بعدالت ادا كنيد! -هيچ كس را، جز بمقدار تواناييش، تكليف نمىكنيم- و هنگامى كه سخنى مىگوييد، عدالت را رعايت نماييد، حتى اگر در مورد نزديكان (شما) بوده باشد و به پيمان خدا وفا كنيد، اين چيزى است كه خداوند شما را به آن سفارش مىكند، تا متذكر شويد!
وَلَا تَقْرَبُو مَالَ لْیَتِیمِ اِلَّا بِلَّتِی هِیَ اَحْسَنُ حَتَّا یَبْلُغَ اَشُدَّهُو وَاَوْفُ لْکَیْلَ وَلْمِیزَانَ بِلْقِسْطِ لَا نُکَلِّفُ نَفْسَنْ اِلَّا وُسْعَهَا وَاِذَا قُلْتُمْ فَعْدِلُو وَلَوْ کَانَ ذَا قُرْبَا وَبِعَهْدِ لَّاهِ اَوْفُو ذَالِکُمْ وَصَّاکُمْ بِهِی لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونْ