هميان الزاد إلى دار المعاد / اطفيش · Al-Anbiyaa · آیه 40

هميان الزاد إلى دار المعاد / اطفيش

(ت 1332 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
40 / 112
زبان کتاب
عربی
بَلۡ تَأۡتِيهِم بَغۡتَةٗ فَتَبۡهَتُهُمۡ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ رَدَّهَا وَلَا هُمۡ يُنظَرُونَ
(آرى، اين مجازات الهى) بطور ناگهانى به سراغشان مى‏آيد و مبهوتشان مى‏كند; آنچنان كه توانايى دفع آن را ندارند، و به آنها مهلت داده نمى‏شود!
بَلْ تَءْتِیهِمْ بَغْتَتَنْ فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا یَسْتَطِیعُونَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ یُنْظَرُونْ
{ بَلْ تَأْتِهِمْ } أى القيامة والساعة، لدلالة السياق أو النار، لتقدم ذكرها. { بَغْتَةً } فجأة { فَتَبْهَتُهُمْ } تغلبهم وتحيّرهم. وقرأ الأعمش يأتيهم ويبهتهم، بالمثناة التحية، والضمير للوعد أو للحين. ويجوز عوده إلى أحدهما فى القراءة الأولى لأن الوعد بمعنى العِدَة. والحين بمعنى الساعة. وقرئ أيضا بفتح الغين. { فَلاَ يَسْتَطِيعُونَ رَدَّهَا } زعم بعضهم أنه يجوز عود ضميرى التأنيث بعد بغتة إلى بغتة. وفيه رجوع الضمير إلى الحال وهو ضعيف. ومعنى بغتة ذات بغتة، أو باغتة، أو لا يؤول مبالغة. ويجوز كونه مفعولا مطلقا لتأتيهم بمعنى تبغتهم، أو لتبغت محذوفا. { وَلاَ هُمْ يُنْظَرُونَ } يمهلون بتوبة أو معذرة، فيه تذكير وإيماء إلى أنهم فى الدنيا فى إمهال، لو انتفعوا به.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
It has been narrated on the authority of Abu Huraira that the Messenger of Allah (ﷺ) said: No two such persons shall be together in Hell as if one of them is such that his presence hurts the other. It was asked: Messenger of Allah, who are they? He said: A believer who killed a disbeliever and (then) kept to the right path."
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 1891 b In-book reference : Book 33, Hadith 192 USC-MSA web (English) reference : Book 20, Hadith 4662 (deprecated numbering scheme)

خواندن حدیث و منبع
This hadith has been narrated through other chains of transmiters with slight variations of wording.

دعاهای امروز
اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ وَرَبَّ الْأَرْضِ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ، فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى وَمُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْفُرْقَانِ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْءٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الْأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ، اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَأَغْنِنَا مِنَ الْفَقْرِ.
خداوندا، پروردگار آسمان‌ها و پروردگار زمین و پروردگار عرش بزرگ، پروردگار ما و پروردگار همه چیز، شکافندهٔ دانه و هسته و نازل‌کنندهٔ تورات و انجیل و فرقان! از شر هر چیزی که مهارش در دست توست به تو پناه می‌برم. خداوندا، تو اولی و پیش از تو چیزی نیست؛ تو آخری و پس از تو چیزی نیست؛ تو ظاهری و بالای تو چیزی نیست؛ تو باطنی و ورای تو چیزی نیست. بدهی ما را ادا کن و ما را از فقر بی‌نیاز گردان.

"فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ أَنتَ وَلِيِّۦ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۖ تَوَفَّنِي مُسۡلِمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ⁠". [يُوسُفَ - 101].

"ای پدیدآورنده آسمان‌ها و زمین، تو در دنیا و آخرت سرپرست منی؛ مرا مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق فرما.". [یوسف - ۱۰۱].

اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.

اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.

اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.

خدایا! ما را مسلمان زنده بدار و مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق کن.

خدایا! برای این امت راهی از رشد فراهم کن که در آن فرمان‌بردارانت عزت یابند و نافرمانانت خوار شوند و به کار نیک فرمان داده شود و از کار ناپسند بازداشته شود.

خدایا! بر بنده و فرستاده‌ات محمد و بر همهٔ خاندان و یارانش درود و سلام و برکت فرست.