تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · آیه 13
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
لَا تَرۡكُضُواْ وَٱرۡجِعُوٓاْ إِلَىٰ مَآ أُتۡرِفۡتُمۡ فِيهِ وَمَسَٰكِنِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تُسۡـَٔلُونَ
(ت 1332 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروز"رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ ". [آلُ عِمْرَانَ - 38].
«پروردگارا، از جانب خود فرزندانی پاک به من ببخش؛ بی‌گمان تو شنونده دعایی.» [سوره آل‌عمران، ۳۸].
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
خدایا! حق را حق به ما بنمای و پیروی از آن را روزی‌مان کن و باطل را باطل به ما بنمای و دوری از آن را روزی‌مان کن.
خدایا! تقوای نفسم را به آن عطا کن و پاکش گردان؛ تو بهترین پاک‌کنندهٔ آنی، تو سرپرست و مولای آنی.
خدایا! پروردگارا! نورمان را برایمان کامل کن و ما را بیامرز، که تو بر هر چیز توانایی.
خدایا! ایمان را محبوب ما گردان و آن را در دل‌هایمان بیارای و کفر و فسق و نافرمانی را نزد ما ناخوشایند گردان و ما را از راه‌یافتگان قرار ده.
خدایا! ای گردانندهٔ دل‌ها! دل‌های ما را به سوی فرمان‌برداری از خود بگردان.
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android iPhone iPad
والمراد بالسؤال السؤال فى المهمات والنوازل كحالهم من قبل، أو عما جرى عليهم فى أموالهم ومنازلهم التى يفتخرون بها، فيخبرون السائل عن معاينة أو سؤال عبيدهم، وأولادهم وخدمهم عما يفعلون، أو يتركون أو الطلب من الفقراء أو غيرهم منهم عطاء، وكانوا أسخياء رياء، أو بخلاء، فقيل لهم ذلك تهكما بالشح الى تهكم، فلا تركضوا، وارجعوا الى ما أترفتم فيه أو يسألكم بخت صلحاً، أو جزية أو امراً تتفقون عليه معه، أو المعنى ارجعوا الى مساكنكم فى النار تهكما، والرجوع بمعنى مطلق الذهاب والسؤال عن الأعمال، أو السؤال العذاب لتكذيبهم، لأنه ملزوم للعذاب وسبب.