تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · Ayah 13
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
(ت 1332 هـ)
"رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسۡرَافَنَا فِيٓ أَمۡرِنَا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ١٤٧ ". [آلُ عِمْرَانَ - 147].
“Panginoon namin, patawarin Mo ang aming mga kasalanan at pagmamalabis sa aming mga gawain, patatagin ang aming mga paa at tulungan kami laban sa mga taong hindi sumasampalataya.” [Ali Imran 147]
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
O Allah, ipakita Mo sa amin ang katotohanan bilang katotohanan at ipagkaloob ang pagsunod dito; ipakita Mo sa amin ang kamalian bilang kamalian at ipagkaloob ang pag-iwas dito.
O Allah, ibigay Mo sa aking kaluluwa ang kabanalan nito at dalisayin Mo ito; Ikaw ang pinakamahusay na naglilinis nito, Ikaw ang Tagapangalaga at Panginoon nito.
O Allah, Panginoon namin, ganapin Mo para sa amin ang aming liwanag at patawarin kami; tunay na Ikaw ay may kakayahan sa lahat ng bagay.
O Allah, gawin Mong mahal sa amin ang pananampalataya at pagandahin ito sa aming mga puso; gawin Mong kasuklam-suklam sa amin ang kawalan ng pananampalataya, kasamaan at pagsuway, at gawin Mo kaming kabilang sa mga matuwid na napapatnubayan.
O Allah, Tagapagbago ng mga puso, ibaling Mo ang aming mga puso sa pagsunod sa Iyo.
Iyong pang-araw-araw na azkar, kahit walang internet. Libre.
Android · iPhone · iPad
والمراد بالسؤال السؤال فى المهمات والنوازل كحالهم من قبل، أو عما جرى عليهم فى أموالهم ومنازلهم التى يفتخرون بها، فيخبرون السائل عن معاينة أو سؤال عبيدهم، وأولادهم وخدمهم عما يفعلون، أو يتركون أو الطلب من الفقراء أو غيرهم منهم عطاء، وكانوا أسخياء رياء، أو بخلاء، فقيل لهم ذلك تهكما بالشح الى تهكم، فلا تركضوا، وارجعوا الى ما أترفتم فيه أو يسألكم بخت صلحاً، أو جزية أو امراً تتفقون عليه معه، أو المعنى ارجعوا الى مساكنكم فى النار تهكما، والرجوع بمعنى مطلق الذهاب والسؤال عن الأعمال، أو السؤال العذاب لتكذيبهم، لأنه ملزوم للعذاب وسبب.