تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · آیه 19
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
وَلَهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَمَنۡ عِندَهُۥ لَا يَسۡتَكۡبِرُونَ عَنۡ عِبَادَتِهِۦ وَلَا يَسۡتَحۡسِرُونَ
(ت 1332 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروز"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].
«پروردگارا! این را بیهوده نیافریده‌ای. تو پاکی، پس ما را از عذاب آتش حفظ کن. پروردگارا! هر که را به آتش درآوری، خوارش ساخته‌ای و ستمکاران را یاورانی نیست. پروردگارا! ما شنیدیم که نداکننده‌ای به ایمان فرامی‌خواند که به پروردگارتان ایمان آورید؛ پس ایمان آوردیم. پروردگارا! گناهانمان را بیامرز و بدی‌هایمان را بپوشان و ما را همراه نیکان بمیران. پروردگارا! آنچه را به واسطهٔ پیامبرانت به ما وعده دادی به ما عطا کن و روز قیامت خوارمان مکن؛ به راستی تو در وعده خلاف نمی‌کنی.» [آل‌عمران، ۱۹۱–۱۹۴].
"أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ". [الْأَنْبِيَاءِ - 83].
"به من رنج رسیده است و تو مهربان‌ترین مهربانانی.". [انبیاء - ۸۳].
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android iPhone iPad
{ ومن عنده } العندية عندية الشرف، والتنزيل منزلة المقربين عند الملوك، فعند استعارة لقرب المكانة مفردة لا تمثيلية، لأن التمثيلية لا تقع فى المفرد، ومن مبتدأ خبره قوله:
{ لا يسْتَكبِرونَ عَنْ عبادَتِه } ويجوز عطف من على من وجملة لا يستكبرون حال من المستتر فى عند، أو فى له فيكون عطف خاص على عام لمزيته، وهو الملائكة المعبر عنهم بمن الثانية كقوله تعالى:{ تنزل الملائكة والروح } [القدر: 4] أو نوع من الملائكة أو من فى السماوات والأرض الملائكة، ومن عنده نوع منهم كالحافين حول العرش، والعموم فى ذلك كله أولى كما فسرت الآية أولا، ومعنى لا يستكبرون عن عبادته لا يتعظمون عنها، ويعدون أنفسهم كبراء عنها.
{ ولا يسْتَحْسِرُونَ } يكلون عن العبادة ويفترون عنها لتعب، إذ لا يصيبهم تعب، والاستفعال هنا بمعنى الفعل كأنه قيل لا يحسرون أو للمبالغة على الأصل بمعنى انتفى الحسور انتفاء بليغاً، كما هو وجه فى قوله تعالى:{ وما ربك بظلام } [فصلت: 46] أى انتفى الظلم عنه انتفاء بليغاً.