محاسن التأويل / محمد جمال الدين القاسمي · Al-Anbiyaa · آیه 46

محاسن التأويل / محمد جمال الدين القاسمي

(ت 1332هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
46 / 112
زبان کتاب
عربی
وَلَئِن مَّسَّتۡهُمۡ نَفۡحَةٞ مِّنۡ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
اگر كمترين عذاب پروردگارت به آنان برسد، فريادشان بلند مى‏شود كه: «اى واى بر ما! ما همگى ستمگر بوديم!»
وَلَءِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَتُنْ مِنْ عَذَابِ رَبِّکَ لَیَقُولُنَّ یَا وَیْلَنَا اِنَّا کُنَّا ظَالِمِینْ
{ وَلَئِن مَّسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِّنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يٰويْلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ } أي: ولئن أصابهم أدنى شيء من عقوبته تعالى، لأذعنوا وذلوا وأقروا بأنهم ظلموا أنفسهم في التصامّ والإعراض وعبادة تلك الآلهة وتركهم عبادة من خلقهم.
لطيفة
في صدر الآية مبالغات، ذكر المس. وما في النفحة من معنى القلة. فإن أصل النفح هبوب رائحة الشيء. والبناء الدال على المرة. والتنكير. وقوله تعالى: { وَنَضَعُ ٱلْمَوَازِينَ... }.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Anas (b. Malik) was asked about the old age of Allah's Apostle (ﷺ). He said: Allah did not blemish him with white hair.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 2341 g In-book reference : Book 43, Hadith 137 USC-MSA web (English) reference : Book 30, Hadith 5784 (deprecated numbering scheme)

خواندن حدیث و منبع
'Ali reported that Allah's Messenger (ﷺ) said to him: Say," O Allah, direct me to the right path and make me adhere to the straight path," and when you make a mention of right guidance, keep in mind the right path and when you consider of the straight (path), keep in mind the straightness of the arrow.

دعاهای امروز

"رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنۡ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ⁠ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ⁠ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 97-98].

«پروردگارا، از وسوسه‌های شیطان‌ها به تو پناه می‌برم و پروردگارا، از اینکه نزد من حاضر شوند نیز به تو پناه می‌برم.» [سوره مؤمنون، ۹۷–۹۸].

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْقَبْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، وَمِنْ فِتْنَةِ النَّارِ وَعَذَابِ النَّارِ، وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْغِنَى، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْفَقْرِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْ عَنِّي خَطَايَايَ بِمَاءِ الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ، وَنَقِّ قَلْبِي مِنَ الْخَطَايَا كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الْأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ، وَبَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ.
خداوندا، از تنبلی و پیری و گناه و بدهکاری و از فتنه و عذاب قبر و از فتنه و عذاب آتش و از شر فتنهٔ توانگری به تو پناه می‌برم. از فتنهٔ فقر و فتنهٔ مسیح دجال به تو پناه می‌برم. خداوندا، خطاهایم را با آب برف و تگرگ بشوی و دلم را از خطاها پاک کن، چنان‌که جامهٔ سفید را از آلودگی پاک کرده‌ای؛ و میان من و خطاهایم فاصله انداز، چنان‌که میان مشرق و مغرب فاصله انداخته‌ای.

"إِنَّمَآ أَشۡكُواْ بَثِّي وَحُزۡنِيٓ إِلَى ٱللَّهِ". [يُوسُفَ - 86].

"من شکوه پریشانی و اندوهم را تنها به خدا می‌برم.". [یوسف - ۸۶].