معالم التنزيل/ البغوي · Taa-Haa · Ayah 58
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
"رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنۡ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ٩٧ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ٩٨ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 97-98].
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
Yah Alla hollu min goonga ko goonga kadi mbaaw min rewde ɗum, hollu min fenaande ko fenaande mbaaw min reenaade ɗum.
Ya Allah, hokku ɓernde am semmbe, laɓɓin ɗum. Ko aan ɓuri laɓɓinde ɗum. Ko aan woni deenoowo maggal e deenoowo maggal.
Ya Allah, Joomiraawo amin, timmin fitirla amin, yaafo min, ngam a waawa huunde fuu.
Yah Alla, waɗ goonɗinal giɗli e amen e beltin ɗum e ɓerɗe amen, waɗu keefeeraagal, majjere e majjere ko njiɗaa e amen, waɗtu min e ardiiɓe no haanirta nii.
Ya Allah, wayluɗo ɓerɗe, ardin ɓerɗe amen ngam ɗooftaade ma.
Yah Alla, miɗo ñaagii ma tiiɗnaare e haala kaa, e pellital rewde peewal, kadi miɗo ñaagii ma dalillaaji yurmeende maa e tabitinde yaafuya maa, kadi miɗo ñaagii ma yettoode. Barke maa, e moƴƴere rewde ma, kadi miɗo ñaagii ma ɓernde laaɓnde e ɗemngal laaɓngal, kadi miɗo ñaagii ma ko ɓuri moƴƴude e ko ngannduɗaa, kadi miɗo ɗaɓɓa reentaade e ma bonannde ko ngannduɗaa. Kadi miɗo naagii yaafuya ko ngannduɗaa, sabu ko aan woni ganndo ko yi’ata.
Your daily Azkar, offline. Free.
Android · iPhone · iPad
{ قَالَ } ، يعني فرعون { أََجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ أَرْضِنَا } ، يعنى: مصر، { بِسِحْرِكَ يَٰمُوسَىٰ } ، أي أتريد أن تغلب على ديارنا فيكون لك الملك وتخرجنا منها.
{ فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِّثْلِهِ فَٱجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِداً } ، أي: فاضرب بيننا أجلاً وميقاتاً، { لاَّ نُخْلِفُهُ } ، قرأ أبو جعفر { لا نخلفْه } بجزمٍ، لا نجاوزه، { نَحْنُ وَلاَ أَنتَ مَكَاناً سُوًى } ، قرأ ابن عامر وعاصم وحمزة ويعقوب: { سُوىً } بضم السين، وقرأ الآخرون بكسرها، وهما لغتان مثل عُدَىٰ وعَدَىٰ وطُوَىً وطَوَى.
قال مقاتل وقتادة: مكاناً عدلاً بيننا وبينك.
وعن ابن عباس: نَصَفاً، ومعناه: تستوي مسافة الفريقين إليه.
قال مجاهد: منصفاً. وقال الكلبي: يعني سوى هذا المكان.
{ قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ ٱلزِّينَةِ } ، قال مجاهد، وقتادة، ومقاتل، والسدي: كان يوم عيد لهم يتزينون فيه، ويجتمعون في كل سنة. وقيل: هو يوم النيروز.
وقال ابن عباس وسعيد بن جبير: يوم عاشوراء.
{ وَأَن يُحْشَرَ ٱلنَّاسُ ضُحًى } ، أي: وقت الضحوة نهاراً جهاراً، ليكون أبعد من الريبة.