معالم التنزيل/ البغوي · Al-An'aam · Ayah 111
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ٥٦". [هُودٍ - 56].
“Goonga, miɗo hoolii Alla, joom am e joom maa, alaa ko wuuri so wonaa kanko nanngi yeeso mum, ko goonga joom am ko e laawol pooccingol woni.” [Huddu - 56].
Yaa Alla, miɗo ɗooftoo ma, e maa miɗo gooŋɗini, e maa miɗo hoolii, kadi e maa miɗo tuubtoo, e maa miɗo luulndii. Yaa Alla, miɗo ɗaɓɓa reentaade e teddeendi maa, alaa laamɗo so wonaa aan, aɗa majjina mi. Ko A Guurɗo mo maayataa, jinneeji e yimɓe kadi maayata.
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
Yah Alla, hokku min jukkungo ɓurngo moƴƴude e geɗe kala, reen min e nimsa aduna e torra laakara.
Yah Alla, joomiraawo amen, ittu e amen torra Jahannama, sabu torra mum ko yiɗde.
Yaa Alla, joomiraawo amen, min ngoonɗinii, yaafo min bakkatuuji amen, reen min e torra yiite.
Yah Alla, miɗo ñaagi maa Aljanna, miɗo ɗaɓɓa reentaade e maa gila e Jahannama.
Yah Geno, joomiraacfo amen, hokku min ko podancfaa min e nelaa6e maa, hoto hersin min nyalaande ummital. A bonnataa fodoore maa.
Your daily Azkar, offline. Free.
Android · iPhone · iPad
{ وَلَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَآ إِلَيْهِمُ ٱلْمَلَـٰئِكَةَ } ، فرأوهم عياناً { وَكَلَّمَهُمُ ٱلْمَوْتَىٰ } ، بإحيائنا إياهم فشهدوا لك بالنبوة كما سألوا، { وَحَشَرْنَا } ، وجمعنا، { عَلَيْهِمْ كُلَّ شَىْءٍ قُبُلاً } ، قرأ أهل المدينة وابن عامر { قُبُلاً } بكسر القاف وفتح الباء، أي: معاينة، وقرأ الآخرون بضم القاف والباء، قيل: هو جمع قبيل، وهو الكفيل، مثل رغيف ورُغف، وقضيب وقُضُبٍ، أي: ضُمناء وكُفلاء، وقيل: هو جمع قبيل وهو القبيلة، أي: فوجاً فوجاً، وقيل: هو بمعنى المقابلة والمواجهة، من قولهم: أتيتك قبلاً لا دبراً إذا أتاه من قبل وجهه. { مَّا كَانُواْ لِيُؤْمِنُوۤاْ إِلاَّ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ } ، ذلك، { وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُونَ }.