تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · Ayah 31
تفسير القرآن/ ابن عبد السلام
(ت 660 هـ)
(ت 660 هـ)
"رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ١٩". [النَّمْلِ - 19].
“Joom am, hokku am yettude barkeeji maa ɗi ndokku-ɗaa mi e jibnaaɓe am ɗii, e waɗde peewal welngal, kadi naatnude mi, e yurmeende maa, e nder maccuɓe maa.” "Goongɗinɗo." [Naml - 19].
Yah Alla, miɗo ñaagii ma tiiɗnaare e haala kaa, e pellital rewde peewal, kadi miɗo ñaagii ma dalillaaji yurmeende maa e tabitinde yaafuya maa, kadi miɗo ñaagii ma yettoode. Barke maa, e moƴƴere rewde ma, kadi miɗo ñaagii ma ɓernde laaɓnde e ɗemngal laaɓngal, kadi miɗo ñaagii ma ko ɓuri moƴƴude e ko ngannduɗaa, kadi miɗo ɗaɓɓa reentaade e ma bonannde ko ngannduɗaa. Kadi miɗo naagii yaafuya ko ngannduɗaa, sabu ko aan woni ganndo ko yi’ata.
"رَبِّ ٱجۡعَلۡنِي مُقِيمَ ٱلصَّلَوٰةِ وَمِن ذُرِّيَّتِيۚ رَبَّنَا وَتَقَبَّلۡ دُعَآءِ٤٠ ". [إِبْرَاهِيمُ - 40].
“Joom am, waɗ mi e iwdi am tabitinoowo juulde, joom amen jaɓ ñaagunde am.” [Ibraahiima - duuɓi 40].
Your daily Azkar, offline. Free.
Android · iPhone · iPad