سَتَجِدُونَ ءَاخَرِينَ يُرِيدُونَ أَن يَأۡمَنُوكُمۡ وَيَأۡمَنُواْ قَوۡمَهُمۡ كُلَّ مَا رُدُّوٓاْ إِلَى ٱلۡفِتۡنَةِ أُرۡكِسُواْ فِيهَاۚ فَإِن لَّمۡ يَعۡتَزِلُوكُمۡ وَيُلۡقُوٓاْ إِلَيۡكُمُ ٱلسَّلَمَ وَيَكُفُّوٓاْ أَيۡدِيَهُمۡ فَخُذُوهُمۡ وَٱقۡتُلُوهُمۡ حَيۡثُ ثَقِفۡتُمُوهُمۡۚ وَأُوْلَٰٓئِكُمۡ جَعَلۡنَا لَكُمۡ عَلَيۡهِمۡ سُلۡطَٰنٗا مُّبِينٗا ٩١
Kelak kamu akan dapati (golongan-golongan) yang lain, yang bermaksud supaya mereka aman daripada kamu dan aman (pula) dari kaumnya. Setiap mereka diajak kembali kepada fitnah (syirik), mereka pun terjun ke dalamnya. Karena itu jika mereka tidak membiarkan kamu dan (tidak) mau mengemukakan perdamaian kepadamu, serta (tidak) menahan tangan mereka (dari memerangimu), maka tawanlah mereka dan bunuhlah mereka di mana saja kamu menemui mereka, dan merekalah orang-orang yang Kami berikan kepadamu alasan yang nyata (untuk menawan dan membunuh) mereka.
satajiduuna 'aakhariina yuriiduuna 'an ya'manuukum waya'manuu qawmahum kulla maa rudduu 'ilaa alfitnati 'urkisuu fiihaa fa'in lam ya’taziluukum wayulquu 'ilaykumu assalama wayakuffuu 'aydiyahum fakhudzuuhum waqtuluuhum haytsu tsaqiftumuuhum wa'ulaa'ikum ja’alnaa lakum ’alayhim sultaanan mubiinan
في المجمع، عن الصادق عليه السلام نزلت في عيينة بن حصين الفزاري أَجدبت بلادهم فجاء إلى رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلم ووادعه على أن يقيم ببطن نخل ولا يتعرض له وكان منافقاً ملعوناً وهو الذي سماه رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلم الأحمق المطاع.
والقمي مثله { كُلَّ مَا رُدُّوا إلَى الْفِتْنَةِ } دعوا إلى الكفر وإلى قتال المسلمين { أُرْكِسُوا فِيهَا } عادوا إليها وقلبوا فيها أقبح قلب { فَإِنْ لَمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَيُلْقُوا إِلَيْكُمُ السّلَمَ وَيَكُفُّوا أَيْدِيَهُمْ } فان لم يعتزل هؤلاء قتالكم ولم يستسلموا لكم ولم يكفوا أيديهم عن قتالكم { فَخُذُوهُمْ } فأسروهم { وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ } حيث تمكنتم منهم { وَأُوْلَئكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطَاناً مُبِيناً } تسلطاً ظاهراً وحجة واضحة في التعرض لهم بالقتل والسبي لظهور عداوتهم وكفرهم وغدرهم.