سَتَجِدُونَ ءَاخَرِينَ يُرِيدُونَ أَن يَأۡمَنُوكُمۡ وَيَأۡمَنُواْ قَوۡمَهُمۡ كُلَّ مَا رُدُّوٓاْ إِلَى ٱلۡفِتۡنَةِ أُرۡكِسُواْ فِيهَاۚ فَإِن لَّمۡ يَعۡتَزِلُوكُمۡ وَيُلۡقُوٓاْ إِلَيۡكُمُ ٱلسَّلَمَ وَيَكُفُّوٓاْ أَيۡدِيَهُمۡ فَخُذُوهُمۡ وَٱقۡتُلُوهُمۡ حَيۡثُ ثَقِفۡتُمُوهُمۡۚ وَأُوْلَٰٓئِكُمۡ جَعَلۡنَا لَكُمۡ عَلَيۡهِمۡ سُلۡطَٰنٗا مُّبِينٗا ٩١
Kamu juga akan dapati golongan-golongan yang lain (yang pura-pura Islam) supaya mereka beroleh aman dari pihak kamu, dan (sebaliknya mereka melahirkan kekufurannya) supaya mereka beroleh aman dari pihak kaumnya (yang masih kafir). Tiap-tiap kali mereka diajak kepada fitnah (pencerobohan), mereka segera terjerumus ke dalamnya. Oleh itu, jika mereka tidak membiarkan kamu (dan terus mengganggu atau berpihak kepada musuh), dan (tidak pula) menawarkan perdamaian kepada kamu dan juga (tidak) menahan tangan mereka (daripada memerangi kamu), maka hendaklah kamu bertindak menawan mereka dan membunuh mereka di mana sahaja kamu menemuinya; kerana merekalah orang-orang yang Kami jadikan bagi kamu alasan yang terang nyata untuk bertindak terhadapnya.
satajiduuna ’aakhariina yuriiduuna ’an ya’manuukum waya’manuu qawmahum kulla maa rudduu ’ilaa alfitnati ’urkisuu fiihaa fa’in lam ya‘taziluukum wayulquu ’ilaykumu assalama wayakuffuu ’aydiyahum fakhudhuuhum waqtuluuhum haythu thaqiftumuuhum wa’ulaa’ikum ja‘alnaa lakum ‘alayhim sultaanan mubiinan
في المجمع، عن الصادق عليه السلام نزلت في عيينة بن حصين الفزاري أَجدبت بلادهم فجاء إلى رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلم ووادعه على أن يقيم ببطن نخل ولا يتعرض له وكان منافقاً ملعوناً وهو الذي سماه رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلم الأحمق المطاع.
والقمي مثله { كُلَّ مَا رُدُّوا إلَى الْفِتْنَةِ } دعوا إلى الكفر وإلى قتال المسلمين { أُرْكِسُوا فِيهَا } عادوا إليها وقلبوا فيها أقبح قلب { فَإِنْ لَمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَيُلْقُوا إِلَيْكُمُ السّلَمَ وَيَكُفُّوا أَيْدِيَهُمْ } فان لم يعتزل هؤلاء قتالكم ولم يستسلموا لكم ولم يكفوا أيديهم عن قتالكم { فَخُذُوهُمْ } فأسروهم { وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ } حيث تمكنتم منهم { وَأُوْلَئكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطَاناً مُبِيناً } تسلطاً ظاهراً وحجة واضحة في التعرض لهم بالقتل والسبي لظهور عداوتهم وكفرهم وغدرهم.