۞وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَا رَبَّهُۥ مُنِيبًا إِلَيۡهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُۥ نِعۡمَةٗ مِّنۡهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدۡعُوٓاْ إِلَيۡهِ مِن قَبۡلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَندَادٗا لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِۦۚ قُلۡ تَمَتَّعۡ بِكُفۡرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلنَّارِ ٨
When some trouble toucheth man, he crieth unto his Lord, turning to Him in repentance: but when He bestoweth a favour upon him as from Himself, (man) doth forget what he cried and prayed for before, and he doth set up rivals unto Allah, thus misleading others from Allah's Path. Say, "Enjoy thy blasphemy for a little while: verily thou art (one) of the Companions of the Fire!"
ვა'იზაა მასსა ალ'ინსაანა დურრუნ და’აა რაბბაჰუ მუნიიბან 'ილაიჰი სუმმა 'იზაა ხავვალაჰუ ნი’მათან მინჰუ ნასიია მაა ქაანა იად’უუ 'ილაიჰი მინ ქაბლუ ვაჯა’ალა ლილლააჰი 'ანდაადან ლიიუდილლა ’ან საბიილიჰი ქულ თამათთა’ ბიქუფრიქა ქალიილან 'ინნაქა მინ 'ასჰააბი ანნაარი