تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Ar-Ra'd · Ayat 10

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

Surah
Ar-Ra'd
Ayat
10 / 43
Bahasa kitab
Arab
سَوَآءٞ مِّنكُم مَّنۡ أَسَرَّ ٱلۡقَوۡلَ وَمَن جَهَرَ بِهِۦ وَمَنۡ هُوَ مُسۡتَخۡفِۭ بِٱلَّيۡلِ وَسَارِبُۢ بِٱلنَّهَارِ
Sama sahaja kepadaNya: sesiapa di antara kamu yang merahsiakan kata-katanya dalam hati dan yang menyatakannya; juga yang bersembunyi pada waktu malam dan yang keluar berjalan pada waktu siang.
sawaa’un minkum man ’asarra alqawla waman jahara bihi waman huwa mustakhfin billayli wasaaribun binnahaari
{ سَوَآءٌ مِّنكُم } في علمه { مَّنْ أَسَرَّ } خيراً أو شراً، أو جهر بهما { مُسْتَخْفِ } بعمله في ظلمة الليل ومن أظهره بضوء النهار، أو يرى ما أخفاه الليل كما يرى ما أظهره النهار، والسارب: المنصرف الذاهب، من السارب في المرعى وهو بالعشي، والروح بالغداة.
Kembali ke atas