الكشاف/ الزمخشري · An-Nisaa · Ayat 152

الكشاف/ الزمخشري

(ت 538 هـ)

Surah
An-Nisaa
Ayat
152 / 176
Bahasa kitab
Arab
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ وَلَمۡ يُفَرِّقُواْ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّنۡهُمۡ أُوْلَٰٓئِكَ سَوۡفَ يُؤۡتِيهِمۡ أُجُورَهُمۡۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمٗا
Dan orang-orang yang beriman kepada Allah dan Rasul-rasulNya dan mereka pula tidak membeza-bezakan (imannya terhadap) seseorang pun di antara Rasul-rasul itu, (maka) mereka yang demikian, Allah akan memberi mereka pahala mereka. Dan (ingatlah) adalah Allah Maha Pengampun, lagi Maha Mengasihani.
walladhiina ’aamanuu billaahi warusulihi walam yufarriquu bayna ’ahadin minhum ’ulaa’ika sawfa yu’tiihim ’ujuurahum wakaana allaahu ghafuuran rahiiman
فإن قلت كيف جاز دخول { بَيْنَ } على { أَحَدٍ } وهو يقتضي شيئين فصاعداً؟ قلت إن أحداً عام في الواحد المذكر والمؤنث وتثنيتهما وجمعهما، تقول ما رأيت أحداً، فتقصد العموم، ألا تراك تقول إلا بني فلان، وإلا بنات فلان فالمعنى ولم يفرقوا بين اثنين منهم أو بين جماعة ومنه قوله تعالى{ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مّنَ ٱلنّسَاء } الأحزاب 32، { سَوْفَ يُؤْتِيهِمْ أُجُورَهُمْ } معناه أنّ إيتاءها كائن لا محالة وإن تأخر فالغرض به توكيد الوعد وتثبيته لا كونه متأخراً.
Kembali ke atas