أَفَمَنۡ هُوَ قَآئِمٌ عَلَىٰ كُلِّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡۗ وَجَعَلُواْ لِلَّهِ شُرَكَآءَ قُلۡ سَمُّوهُمۡۚ أَمۡ تُنَبِّـُٔونَهُۥ بِمَا لَا يَعۡلَمُ فِي ٱلۡأَرۡضِ أَم بِظَٰهِرٖ مِّنَ ٱلۡقَوۡلِۗ بَلۡ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ مَكۡرُهُمۡ وَصُدُّواْ عَنِ ٱلسَّبِيلِۗ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادٖ ٣٣
Setelah diketahui demikian maka tidaklah patut disamakan Allah Tuhan yang berkuasa mengawas, tiap-tiap diri dan mengetahui akan apa yang telah diusahakan oleh diri-diri itu, (dengan makhluk yang tidak bersifat demikian). Dalam pada itu, mereka yang kafir telah menjadikan beberapa makhluk sebagai sekutu bagi Allah. Katakanlah (wahai Muhammad): "Namakanlah kamu akan mereka (yang kamu sembah itu). Atau adakah kamu hendak memberi tahu kepada Allah akan apa yang tidak diketahuiNya di bumi? Atau adakah kamu menamakannya dengan kata-kata yang lahir (sedang pada hakikatnya tidak demikian)?" Bahkan sebenarnya telah diperhiaskan oleh Iblis bagi orang-orang yang kafir itu akan kekufuran dan tipu daya mereka (terhadap Islam), dan mereka pula disekat oleh hawa nafsu mereka daripada menurut jalan yang benar. Dan (ingatlah) sesiapa yang disesatkan oleh Allah (dengan pilihannya yang salah) maka tidak ada sesiapapun yang dapat memberi hidayah petunjuk kepadanya.
’afaman huwa qaa’imun ‘alaa kulli nafsin bimaa kasabat waja‘aluu lillaahi syurakaa’a qul sammuuhum ’am tunabbi’uunahu bimaa laa ya‘lamu fii al’ardi ’am bizaahirin mina alqawli bal zuyyina lilladhiina kafaruu makruhum wasudduu ‘ani assabiili waman yudlili allaahu famaa lahu min haadin
{ أَفَمَنْ هُوَ قَآئِمٌ عَلَىٰ كُلِّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ } من خير وشر، يقول: الله قائم على كل بر وفاجر، على الله رزقهم وطعامهم، { وَجَعَلُواْ للَّهِ شُرَكَآءَ } ، يعني وصنعوا لله شبهاً، وهو أحق أن يعبد من غيره، { قُلْ } لهم يا محمد: { سَمُّوهُمْ } ، يقول: ما أسماء هؤلاء الشركاء، وأين مستقرهم، يعني الملائكة؛ لأنهم عبدوهم، ويقال: الأوثان، ولو سموهم لكذبوا.
ثم قال: { أَمْ تُنَبِّئُونَهُ بِمَا لاَ يَعْلَمُ فِي ٱلأَرْضِ } بأن معه شريكاً { أَم بِظَاهِرٍ مِّنَ ٱلْقَوْلِ } ، يقول: بل بأمر باطل كذب، كقوله في الزخرف:{ أَمْ أَنَآ خَيْرٌ مِّنْ هَـٰذَا } [الزخرف: 52]، يقول: أنا خير، ثم قال: { بَلْ } ، يعني لكن، { زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ } من أهل مكة { مَكْرُهُمْ } ، يعني قول الشرك، { وَصُدُّواْ عَنِ ٱلسَّبِيلِ } ، يعني وصدوا الناس عن السبيل، يعني دين الله الإسلام، { وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ } ، يقول: ومن يضله الله، { فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ } [آية: 33] إلى دينه.
{ لَّهُمْ عَذَابٌ فِي ٱلْحَيَاةِ ٱلدُّنْيَا } ، يعني القتل ببدر، { وَلَعَذَابُ ٱلآخِرَةِ أَشَقُّ } مما أصابهم من القتل ببدر، وضرب الملائكة الوجوه والأدبار، وتعجيل أرواحهم إلى النار، { وَمَا لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن وَاقٍ } [آية: 34]، يعني يقي العذاب عنهم.