محاسن التأويل / محمد جمال الدين القاسمي · Al-Anbiyaa · آیت 65

محاسن التأويل / محمد جمال الدين القاسمي

(ت 1332هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
65 / 112
د کتاب ژبه
عربي
ثُمَّ نُكِسُواْ عَلَىٰ رُءُوسِهِمۡ لَقَدۡ عَلِمۡتَ مَا هَٰٓؤُلَآءِ يَنطِقُونَ
Then were they confounded with shame: (they said), "Thou knowest full well that these (idols) do not speak!"
سُمَّ نُکِسُو عَلَا رُءُوسِهِمْ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هَاءُلَاءِ یَنْتِقُونْ
{ ثُمَّ نُكِسُواْ عَلَىٰ رُءُوسِهِمْ } أي: حياء من نقصهم، وخضوعاً وانفعالاً من إبراهيم، قائلين: { لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هَـٰؤُلاۤءِ يَنطِقُونَ } أي: ليس من شأنهم النطق، فكيف تأمرنا بسؤالهم؟
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Ibn Umar reported Allah's Messenger (ﷺ) as saying: Fever is from the vehement raging of the fire of Hell, so extinguish it with water.
Narrated Aisha: Whenever Allah's Messenger (ﷺ) became ill, he used to recite the Muawidhatan (i.e. the last two surahs of the Qur'an) and blow his breath over himself (after their recitation ) and rubbed his hands over his body. So when he was afflicted with his fatal illness. I started reciting the Muawidhatan and blowing my breath over him as he used to do and then I rubbed the hand of the Prophet (ﷺ) over his body.

د نن ورځې دعاګانې
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ.
اې الله، د اندېښنې او غم، بې وسۍ او سستۍ، بزدلۍ او بخل، د پور له دروندوالي او د خلکو له غلبې ستا پناه غواړم.

"لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ⁠ ". [الْأَنْبِيَاءُ - 87].

له تا پرته بل د عبادت وړ نشته، ته پاک يې، بېشکه زه له ظالمانو څخه وم. [الأنبياء - ۸۷].

اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.

اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.

اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.

ای الله! موږ مسلمانان ژوندي وساته، مسلمانان مو مړه کړه او له نېکانو سره مو یوځای کړه.

ای الله! د دې امت لپاره د سمې لارې داسې چارې برابرې کړه چې ستا د اطاعت کوونکو عزت او د نافرمانانو ذلت پکې وي، د نېکۍ امر او له بدۍ منع پکې وشي.

ای الله! پر خپل بنده او رسول محمد او د هغه پر ټولو کورنۍ او اصحابو درود، سلام او برکت نازل کړه.