معالم التنزيل/ البغوي · Al-Anbiyaa · வசனம் 48
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ٱلۡفُرۡقَانَ وَضِيَآءٗ وَذِكۡرٗا لِّلۡمُتَّقِينَ
(ت 516 هـ)
ஹதீஸ் நூலகத்திலிருந்து
இன்றைய துஆக்கள்اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
இறைவா! எங்களை முஸ்லிம்களாக வாழச்செய்து, முஸ்லிம்களாக மரணிக்கச் செய்து, நல்லவர்களுடன் சேர்ப்பாயாக.
இறைவா! இந்தச் சமூகத்திற்கு நேரான வழியிலான நிலையை ஏற்படுத்துவாயாக; அதில் உனக்குக் கீழ்ப்படிவோர் கண்ணியப்படுத்தப்பட்டு, உனக்கு மாறுசெய்வோர் தாழ்த்தப்பட்டு, நன்மை ஏவப்பட்டு, தீமை தடுக்கப்படுவதாக.
இறைவா! உன் அடியாரும் தூதருமான முஹம்மத் மீதும் அவருடைய குடும்பத்தார் மற்றும் தோழர்கள் அனைவர்மீதும் அருளும் அமைதியும் பரக்கத்தும் வழங்குவாயாக.
"فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ أَنتَ وَلِيِّۦ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۖ تَوَفَّنِي مُسۡلِمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ". [يُوسُفَ - 101].
வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவனே! இம்மையிலும் மறுமையிலும் நீயே என் பாதுகாவலன். என்னை முஸ்லிமாக மரணிக்கச் செய்து, நல்லவர்களுடன் என்னைச் சேர்ப்பாயாக. [யூசுஃப் 12:101]
உங்கள் தினசரி அத்கார், இணையமின்றி. இலவசம்.
Android iPhone iPad
ومن قال: المراد بالفرقان التوراة، قال: الواو في قوله: { وَضِيَآءً } ، زائدة مقحمة، معناه: آتيناه التوراة ضياء، وقيل: هو صفة أخرى للتوراة، { وَذِكْراً } ، تذكيراً، { لِّلْمُتَّقِينَ }.
{ ٱلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِٱلْغَيْبِ } ، أي يخافونه ولم يروه، { وَهُم مِّنَ ٱلسَّاعَةِ مُشْفِقُونَ } ، خائفون.
{ وَهَـٰذَا ذِكْرٌ مُّبَارَكٌ أَنزَلْنَـٰهُ } ، يعني القرآن وهو ذكر لمن يذكر به، مبارك يتبرك به ويطلب منه الخير، { أَفَأَنْتُمْ } ، يا أهل مكة، { لَهُ مُنكِرُونَ } ، جاحدون، وهذا استفهام توبيخ وتعيير.
قوله عزّ وجلّ: { وَلَقَدْ ءَاتَيْنَآ إِبْرَٰهِيمَ رُشْدَهُ } ، قال القرطبي: أي صلاحه، { مَن قَبْلُ } ، أي من قبل موسى وهارون، وقال المفسرون: رشده، أي هداه من قبل أي من قبل البلوغ، وهو حين خرج من السرب وهو صغير، يريد هَديناه صغيراً كما قال تعالى ليحيى عليه السلام:{ وَآتَيْنَاهُ ٱلْحُكْمَ صَبِيّاً } [مريم: 12]، { وَكُنَّا بِهِ عَـٰلِمِينَ } ، أنه أهل للهداية والنبوة.