تذكرة الاريب في تفسير الغريب/ الامام ابي الفرج ابن الجوزي · Al-Anbiyaa · Ayet 87

تذكرة الاريب في تفسير الغريب/ الامام ابي الفرج ابن الجوزي

(ت 597 هـ)

Sure
Al-Anbiyaa
Ayet
87 / 112
Kitap dili
Arapça
وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِبٗا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقۡدِرَ عَلَيۡهِ فَنَادَىٰ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
Zünnûn'u da (Yunus'u da zikret). O öfkeli bir halde geçip gitmişti; bizim kendisini asla sıkıştırmayacağımızı zannetmişti. Nihayet karanlıklar içinde: "Senden başka hiçbir tanrı yoktur. Seni tenzih ederim. Gerçekten ben zalimlerden oldum!" diye niyaz etti.
Vezâ ennûni 'iz zehebe mügâdıben fezanne 'en len nekdira ’aleyhi fenâdâ fî ezzulümâti 'en lâ 'ilâhe 'illâ 'ente sübhâneke 'innî küntü mine ezzâlimîne
مغاضبا غضب على قومه لكثرة اختلافهم فخرج ولم يؤذن له
نقدر نضيق
فنادى في ظلمة الموت بالليل
Yukarı dön