تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · Ayə 44

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
44 / 112
Kitabın dili
Ərəb dili
بَلۡ مَتَّعۡنَا هَٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۗ أَفَلَا يَرَوۡنَ أَنَّا نَأۡتِي ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَآۚ أَفَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ
Doğrusu, Biz bununla (bu kafirlərə) və atalarına ömürləri uzanıncaya qədər (dünyada) gün-güzəran verdik. (Onlar fani dünya malına aldanıb məğrur oldular). Məgər Bizim (onların) torpağına girib onu hər tərəfdən əskiltdiyimizi (gündən-günə yurdlarının müsəlmanların əlinə keçdiyini) görmürlərmi? Belə olduqda, qalib olanlar onlarmıdır?!
Bal matta’naa haa'ulaa'i va'aabaa'ahum hattaa taala ’alayhimu al’umuru 'afalaa yaravna 'annaa na'tii al'arda nanqusuhaa min 'atraafihaa 'afahumu alğaalibuuna
{ نَنقُصُهَا } بالظهور عليها وفتحها بلداً بعد بلد " ح " أو بنقصان أهلها وقلة بركتها، أو بالقتل والسبي أو بموت فقهائها وعلمائها.
Yuxarı qayıt