الكشاف/ الزمخشري · Al-Anbiyaa · Ayə 97

الكشاف/ الزمخشري

(ت 538 هـ)

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
97 / 112
Kitabın dili
Ərəb dili
وَٱقۡتَرَبَ ٱلۡوَعۡدُ ٱلۡحَقُّ فَإِذَا هِيَ شَٰخِصَةٌ أَبۡصَٰرُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يَٰوَيۡلَنَا قَدۡ كُنَّا فِي غَفۡلَةٖ مِّنۡ هَٰذَا بَلۡ كُنَّا ظَٰلِمِينَ
Doğru və’d (qiyamət günü) yaxınlaşdıqda kafir olanların gözləri (dəhşətdən) dərhal bərəlib: “Vay halımıza! Biz (dünyada) bundan qafil idik. Xeyr, biz zalım olmuşuq (peyğəmbərlərin dediklərinə inanmamaqla zülm etmişik)!” – deyərlər.
Vaqtaraba alva’du alhaqqu fa'izaa hiya şaaxisatun 'absaaru allaziina kafaruu yaa vaylanaa qad kunnaa fii ğaflatin min haazaa bal kunnaa zaalimiina
و { إِذَا } هي إذا المفاجأة، وهي تقع في المجازاة سادّة مسدّ الفاء، كقوله تعالى{ إِذَا هُمْ يَقْنَطُونَ } الروم 36 فإذا جاءت الفاء معها تعاونتا على وصل الجزاء بالشرط فيتأكد ولو قيل إذا هي شاخصة. أو فهي شاخصة، كان سديداً { هِىَ } ضمير مبهم توضحه الأبصار وتفسره، كما فسر الذين ظلموا وأسروا { يَٰوَيْلَنَآ } متعلق بمحذوف تقديره يقولون يا ويلنا، ويقولون في موضع الحال من الذين كفروا.
Yuxarı qayıt