أيسر التفاسير/ د. أسعد حومد · Al-Anbiyaa · Ayə 46

أيسر التفاسير/ د. أسعد حومد

(ت 2011م)

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
46 / 112
Kitabın dili
Ərəb dili
وَلَئِن مَّسَّتۡهُمۡ نَفۡحَةٞ مِّنۡ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
Həqiqətən, əgər Rəbbinin əzabından az bir şey onlara toxunsa, onlar mütləq: “Vay halımıza! Biz, doğrudan da, zalım olmuşuq (Allaha şərik qoşmaqla, küfr etməklə özümüz özümüzə zülm etmişik)” – deyəcəklər.
Vala'in massat-hum nafhatun min ’azaabi rabbika layaquulunna yaa vaylanaa 'innaa kunnaa zaalimiina
{ وَلَئِن } { يٰويْلَنَآ } { ظَالِمِينَ }
(46) - وإذا مَسَّ هَؤُلاَءِ المُكَذِّبِينَ شَيءٌ يَسِيرٌ مِنْ عَذَابِ اللهِ الذِي يَسْخَرُونَ مِنْهُ، وَلَوْ كَانَ طَفِيفاً { نَفْحَةٌ } ، فَإِنَّهُمْ يَعْتَرِفُونَ بِذُنُوبِهِم، وَيَقُولُونَ: إِنَّهُمْ كَانُوا ظَالِمِينَ لأَِنْفُسِهِمْ فِي الدُّنْيَا بِعِبَادَتِهِمْ غَيْرَ اللهِ، وَتَرْكِهِمْ عِبَادَةَ الوَاحِدِ الأحَدِ، الذِي لاَ إِلَهَ سِوَاهُ.
نَفْحَةٌ - دَفْعَةٌ يَسِيرَةٌ، أَوْ نَصِيبٌ يَسِيرٌ.
Yuxarı qayıt