أيسر التفاسير/ د. أسعد حومد · Al-Anbiyaa · Ayat 46

أيسر التفاسير/ د. أسعد حومد

(ت 2011م)

Surah
Al-Anbiyaa
Ayat
46 / 112
Bahasa kitab
Arab
وَلَئِن مَّسَّتۡهُمۡ نَفۡحَةٞ مِّنۡ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
Dan demi sesungguhnya, jika mereka disentuh oleh sedikit sahaja dari azab Tuhanmu, sudah tentu mereka akan berkata: "Aduhai celakanya kami! Sebenarnya kami adalah orang-orang yang zalim (terhadap diri sendiri)!"
wala’in massat-hum nafhatun min ‘adhaabi rabbika layaquulunna yaa waylanaa ’innaa kunnaa zaalimiina
{ وَلَئِن } { يٰويْلَنَآ } { ظَالِمِينَ }
(46) - وإذا مَسَّ هَؤُلاَءِ المُكَذِّبِينَ شَيءٌ يَسِيرٌ مِنْ عَذَابِ اللهِ الذِي يَسْخَرُونَ مِنْهُ، وَلَوْ كَانَ طَفِيفاً { نَفْحَةٌ } ، فَإِنَّهُمْ يَعْتَرِفُونَ بِذُنُوبِهِم، وَيَقُولُونَ: إِنَّهُمْ كَانُوا ظَالِمِينَ لأَِنْفُسِهِمْ فِي الدُّنْيَا بِعِبَادَتِهِمْ غَيْرَ اللهِ، وَتَرْكِهِمْ عِبَادَةَ الوَاحِدِ الأحَدِ، الذِي لاَ إِلَهَ سِوَاهُ.
نَفْحَةٌ - دَفْعَةٌ يَسِيرَةٌ، أَوْ نَصِيبٌ يَسِيرٌ.
Kembali ke atas