تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي · Al-Anbiyaa · Ayə 90

تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي

(ت المحلي 864 هـ)

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
90 / 112
Kitabın dili
Ərəb dili
فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَوَهَبۡنَا لَهُۥ يَحۡيَىٰ وَأَصۡلَحۡنَا لَهُۥ زَوۡجَهُۥٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَيَدۡعُونَنَا رَغَبٗا وَرَهَبٗاۖ وَكَانُواْ لَنَا خَٰشِعِينَ
Biz (Zəkəriyyanın) duasını qəbul buyurduq, ona Yəhyanı bəxş etdik və zövcəsini (doğmağa) qabil bir hala gətirdik. Onlar xeyirli işlər görməyə tələsər (yaxşı əməllər etməkdə bir-birini ötməyə çalışar), ümid və qorxu ilə (rəhmətimizə ümid bəsləyib əzabımızdan qorxaraq) Bizə ibadət edirdilər. Onlar Bizə müt’i idilər.
Fastacabnaa lahu vavahabnaa lahu yahyaa va'aslahnaa lahu zavcahu 'innahum kaanuu yusaari’uuna fii alxayraati vayad’uunanaa rağaban varahaban vakaanuu lanaa xaaşi’iina
{ فَٱسْتَجَبْنَا لَهُ } نداءه { وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيَىٰ } ولداً { وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ } فأتت بالولد بعد عقمها { إِنَّهُمْ } أي مَنْ ذُكِرَ من الأنبياء { كَانُواْ يُسَارِعُونَ } يبادرون { فِى ٱلْخَيْرٰتِ } الطاعات { وَيَدْعُونَنَا رَغَباً } في رحمتنا { وَرَهَباً } من عذابنا { وَكَانُواْ لَنَا خٰشِعِينَ } متواضعين في عبادتهم.
Yuxarı qayıt