فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَوَهَبۡنَا لَهُۥ يَحۡيَىٰ وَأَصۡلَحۡنَا لَهُۥ زَوۡجَهُۥٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَيَدۡعُونَنَا رَغَبٗا وَرَهَبٗاۖ وَكَانُواْ لَنَا خَٰشِعِينَ ٩٠
ما هم دعاى او را پذيرفتيم، و يحيى را به او بخشيديم; و همسرش را (كه نازا بود) برايش آماده (باردارى) كرديم; چرا كه آنان (خاندانى بودند كه) همواره در كارهاى خير بسرعت اقدام مىكردند; و در حال بيم و اميد ما را مىخواندند; و پيوسته براى ما (خاضع و) خاشع بودند.
فَسْتَجَبْنَا لَهُو وَوَهَبْنَا لَهُو یَحْیَا وَاَصْلَحْنَا لَهُو زَوْجَهُو اِنَّهُمْ کَانُو یُسَارِعُونَ فِ لْخَیْرَاتِ وَیَدْعُونَنَا رَغَبَنْ وَرَهَبَ وَکَانُو لَنَا خَاشِعِینْ