تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي · Al-Anbiyaa · Aya 90

تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي

(ت المحلي 864 هـ)

Sura
Al-Anbiyaa
Aya
90 / 112
Lugha ya kitabu
Kiarabu
فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَوَهَبۡنَا لَهُۥ يَحۡيَىٰ وَأَصۡلَحۡنَا لَهُۥ زَوۡجَهُۥٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَيَدۡعُونَنَا رَغَبٗا وَرَهَبٗاۖ وَكَانُواْ لَنَا خَٰشِعِينَ
Basi tukamwitikia, na tukampa Yahya na tukamponyeshea mkewe. Hakika wao walikuwa wepesi wa kutenda mema, na wakituomba kwa shauku na khofu. Nao walikuwa wakitunyenyekea.
Fastajabnaa lahu wawahabnaa lahu yahyaa wa'aslahnaa lahu zawjahu 'innahum kaanuu yusaari’uuna fii alkhayraati wayad’uunanaa raghaban warahaban wakaanuu lanaa khaashi’iina
{ فَٱسْتَجَبْنَا لَهُ } نداءه { وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيَىٰ } ولداً { وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ } فأتت بالولد بعد عقمها { إِنَّهُمْ } أي مَنْ ذُكِرَ من الأنبياء { كَانُواْ يُسَارِعُونَ } يبادرون { فِى ٱلْخَيْرٰتِ } الطاعات { وَيَدْعُونَنَا رَغَباً } في رحمتنا { وَرَهَباً } من عذابنا { وَكَانُواْ لَنَا خٰشِعِينَ } متواضعين في عبادتهم.
Rudi juu