تفسير بيان السعادة في مقامات العبادة/ الجنابذي · Al-Anbiyaa · آیه 4

تفسير بيان السعادة في مقامات العبادة/ الجنابذي

(ت القرن 14 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
4 / 112
زبان کتاب
عربی
قَالَ رَبِّي يَعۡلَمُ ٱلۡقَوۡلَ فِي ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
Say: "My Lord knoweth (every) word (spoken) in the heavens and on earth: He is the One that heareth and knoweth (all things)."
قَالَ رَبِّی یَعْلَمُ لْقَوْلَ فِ سَّمَاءِ وَلْاَرْدِ وَهُوَ سَّمِیعُ لْعَلِیمْ
{ قَالَ } لهم اسرّوا القول او اجهروا به فانّه لا يخفى على الله لانّ { رَبِّي يَعْلَمُ ٱلْقَوْلَ فِي ٱلسَّمَآءِ وَٱلأَرْضِ } ظرف للقول او ليعلم او حال من القول او من فاعل يعلم { وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ } لكلّ مسموع لا سميع سواه { ٱلْعَلِيمُ } بكلّ معلومٍ لا عليم سواه فيسمع اقوالهم سواء اسرّوا بها او اجهروا، ويعلم احوالهم وضمائرهم اخفوها ام لم يخفوها.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated `Aisha: In the lifetime of Allah's Messenger (ﷺ) (p.b.u.h) the sun eclipsed, so he led the people in prayer, and stood up and performed a long Qiyam, then bowed for a long while. He stood up again and performed a long Qiyam but this time the period of standing was shorter than the first. He bowed again for a long time but shorter than the first one, then he prostrated and prolonged the prostration. He did the same in the second rak`a as he did in the first and then finished the prayer; by then the sun (eclipse) had cleared. He delivered the Khutba (sermon) and after praising and glorifying Allah he said, "The sun and the moon are two signs against the signs of Allah; they do not eclipse on the death or life of anyone. So when you see the eclipse, remember Allah and say Takbir, pray and give Sadaqa." The Prophet then said, "O followers of Muhammad! By Allah! There is none who has more ghaira (selfrespect) than Allah as He has forbidden that His slaves, male or female commit adultery (illegal sexual intercourse). O followers of Muhammad! By Allah! If you knew that which I know you would laugh little and weep much.

دعاهای امروز

"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ⁠". [هُودٍ - 56].

من بر الله، پروردگار خود و پروردگار شما توکل کردم؛ هیچ جنبنده‌ای نیست مگر آنکه اختیارش در دست اوست؛ بی‌گمان پروردگار من بر راه راست است. [هود، ۵۶]

"رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرٗا وَثَبِّتۡ أَقۡدَامَنَا وَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ⁠ ". [الْبَقَرَةُ - 250].

پروردگارا بر ما شکیبایی فرو ریز، گام‌هایمان را استوار بدار و ما را بر گروه کافران پیروز گردان. [بقره، ۲۵۰]

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الثَّبَاتَ فِي الْأَمْرِ، وَالْعَزِيمَةَ عَلَى الرُّشْدِ، وَأَسْأَلُكَ مُوجِبَاتِ رَحْمَتِكَ، وَعَزَائِمَ مَغْفِرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ، وَحُسْنَ عِبَادَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ قَلْبًا سَلِيمًا، وَلِسَانًا صَادِقًا، وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا تَعْلَمُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَعْلَمُ، وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا تَعْلَمُ، إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ.
خداوندا، از تو پایداری در کار و عزم بر راه درست، اسباب رحمت و موجبات آمرزشت را می‌خواهم. سپاس نعمت و نیکو پرستیدنت، دل سالم و زبان راستگو را از تو می‌خواهم. از خیری که می‌دانی می‌خواهم، از شری که می‌دانی به تو پناه می‌برم و برای آنچه می‌دانی از تو آمرزش می‌خواهم؛ تو دانای رازهای نهانی هستی.