تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · آیه 97
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
وَٱقۡتَرَبَ ٱلۡوَعۡدُ ٱلۡحَقُّ فَإِذَا هِيَ شَٰخِصَةٌ أَبۡصَٰرُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يَٰوَيۡلَنَا قَدۡ كُنَّا فِي غَفۡلَةٖ مِّنۡ هَٰذَا بَلۡ كُنَّا ظَٰلِمِينَ
(ت 1332 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروزاللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
خدایا حق را به ما حق نشان بده و پیروی از آن را روزی ما کن؛ باطل را به ما باطل نشان بده و دوری از آن را روزی ما کن.
خدایا تقوای نفسم را به آن عطا کن و پاکیزه‌اش گردان؛ تو بهترین کسی هستی که آن را پاک می‌کند؛ تو سرپرست و مولای آنی.
خدایا پروردگارا نور ما را برایمان کامل کن و ما را بیامرز؛ همانا تو بر هر چیز توانایی.
خدایا ایمان را نزد ما محبوب گردان و آن را در دل‌هایمان بیارای؛ کفر، نافرمانی و سرپیچی را نزد ما ناخوشایند گردان و ما را از راه‌یافتگان قرار بده.
خدایا ای گرداننده دل‌ها، دل‌های ما را به سوی فرمانبرداری خود بگردان.
"أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ". [الْأَنْبِيَاءِ - 83].
رنج به من رسیده است و تو مهربان‌ترین مهربانانی. [انبیاء، ۸۳]
"رَبِّ ٱجۡعَلۡنِي مُقِيمَ ٱلصَّلَوٰةِ وَمِن ذُرِّيَّتِيۚ رَبَّنَا وَتَقَبَّلۡ دُعَآءِ ". [إِبْرَاهِيمُ - 40].
پروردگارا مرا و نیز از فرزندانم کسانی را برپادارنده نماز قرار بده؛ پروردگارا دعایم را بپذیر. [ابراهیم، ۴۰]
اذکار روزانه شما، بدون انترنت و رایگان.
Android iPhone iPad
{ فإذا هى } أى القصة { شاخصة } خبر لقوله { أبصارُ الَّذين كفروا } أو مبتدأ رافع له على الفاعليه، مستغن به عن الخبر على ما آنفاً، فذلك كالفعل والفاعل، فصح أن يكونا خبراً لضمير القصة، ولا يحكم لهما بحكم المفرد فلا تهم، فلو حكم لهما بحكم المفرد لم جز أن يقال أقائم الزيدان، وأجاز بعض الكوفيين الإخبار بالمفرد عن ضمير القصة أو الشأن، وقيل: هى عائد الى مبهم فسره أبصار بعده، وقيل: ضمير الساعة والخبر محذوف، أى واقعة، وقوله: أبصار الخ مستأنف، وفيه ضعف لعدم لاحتياج الى التقدير، وشخوص الأبصار ارتفاع أجفانها من غير أن تطرف لشدة الهول.
{ يا ويْلنَا قد كُنَّا فى غَفْلةٍ من هذا بل كنَّا ظالمِينَ } مفعول لقول مقدر حال مما قيل، أو مستأنف، أى قائلين أو يقولون، أو جواب إذا ونداء الويل تحسر { قد كنَّا } قبل الموت أو اليوم { فى غفلة من هذا } عن هذا اليوم، أو عن هذا الذى دهمنا من البعث للحساب { بل كنَّا ظالمين } إضراب عن ذكر الغفلة الى ذكر أنه قد أنذروا بقدر ما ينتفعون، وأنهم ظلموا أنفسهم بعدم الاتباع وتعريضها للعذاب الدائم.