تيسير التفسير/ اطفيش · Al-Anbiyaa · აია 97
تيسير التفسير/ اطفيش
(ت 1332 هـ)
(ت 1332 هـ)
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
ო, ალლაჰ, ყველა ჩვენს საქმეს კარგი დასასრული მიეცი და დაგვიფარე ამქვეყნიური სირცხვილისა და იმქვეყნიური სასჯელისგან.
ო, ალლაჰ, უფალო ჩვენო, აგვარიდე ჯოჯოხეთის სასჯელი, რადგან მისი სასჯელი განუშორებელია.
ო, ალლაჰ, უფალო ჩვენო, ჩვენ ვირწმუნეთ; მოგვიტევე ჩვენი ცოდვები და დაგვიფარე ცეცხლის სასჯელისგან.
ო, ალლაჰ, შენგან სამოთხეს ვითხოვ და შენთან ვეძიებ დაცვას ცეცხლისგან.
ო, ალლაჰ, უფალო ჩვენო, მოგვანიჭე ის, რაც შენი მოციქულების მეშვეობით დაგვპირდი, და აღდგომის დღეს ნუ შეგვარცხვენ; ჭეშმარიტად, შენ აღთქმას არ არღვევ.
"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ١٩١ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ١٩٢ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ١٩٣ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ١٩٤ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].
"უფალო ჩვენო, შენ ტყუილად არ შეგიქმნია ეს. დიდება შენდა, ასე რომ დაგვიფარე ცეცხლის სატანჯველისაგან. უფალო ჩვენო. ჭეშმარიტად, ვისაც ცეცხლში შეუშვით, შეარცხვინეთ იგი. ბოროტმოქმედებს კი შემწე არ ჰყავთ. უფალო ჩვენო. მართლაც, ჩვენ მოვისმინეთ მოწოდების მოწოდება რწმენისკენ: გწამდეთ ჩვენი უფალი ჩვენი ცოდვები და გვერწმუნეთ ჩვენი ცოდვა. საქმეები და ჩვენ მასთან ერთად მოვკვდებით, უფალო ჩვენო, და მოგვეცით ის, რაც დაგვპირდით თქვენი მოციქულების მეშვეობით, და ნუ შეგვარცხვენთ აღდგომის დღეს. [ალ იმრანი - 191-194].
ო, ალლაჰ, შენგან ყოველ სიკეთეს ვითხოვ — ახლანდელსა და მომავალს, იმას, რაც ვიცი და რაც არ ვიცი; და შენთან ვეძიებ თავშესაფარს ყოველი ბოროტებისგან — ახლანდელისა და მომავლისგან, იმისგან, რაც ვიცი და რაც არ ვიცი. ო, ალლაჰ, შენგან იმ სიკეთეს ვითხოვ, რომელიც შენმა მონამ და წინასწარმეტყველმა გთხოვა, და შენთან ვეძიებ თავშესაფარს იმ ბოროტებისგან, რომლისგანაც შენმა მონამ და წინასწარმეტყველმა შენს მფარველობას მიმართა. ო, ალლაჰ, შენგან ვითხოვ სამოთხეს და სიტყვასა თუ საქმეს, რომელიც მასთან აახლოებს; და შენთან ვეძიებ თავშესაფარს ცეცხლისგან და სიტყვისა თუ საქმისგან, რომელიც მასთან აახლოებს. გთხოვ, შენ მიერ ჩემთვის დადგენილი ყოველი განგება სიკეთედ აქციო.
ყოველდღიური ზიქრები ინტერნეტის გარეშე. უფასოდ.
Android · iPhone · iPad
{ فإذا هى } أى القصة { شاخصة } خبر لقوله { أبصارُ الَّذين كفروا } أو مبتدأ رافع له على الفاعليه، مستغن به عن الخبر على ما آنفاً، فذلك كالفعل والفاعل، فصح أن يكونا خبراً لضمير القصة، ولا يحكم لهما بحكم المفرد فلا تهم، فلو حكم لهما بحكم المفرد لم جز أن يقال أقائم الزيدان، وأجاز بعض الكوفيين الإخبار بالمفرد عن ضمير القصة أو الشأن، وقيل: هى عائد الى مبهم فسره أبصار بعده، وقيل: ضمير الساعة والخبر محذوف، أى واقعة، وقوله: أبصار الخ مستأنف، وفيه ضعف لعدم لاحتياج الى التقدير، وشخوص الأبصار ارتفاع أجفانها من غير أن تطرف لشدة الهول.
{ يا ويْلنَا قد كُنَّا فى غَفْلةٍ من هذا بل كنَّا ظالمِينَ } مفعول لقول مقدر حال مما قيل، أو مستأنف، أى قائلين أو يقولون، أو جواب إذا ونداء الويل تحسر { قد كنَّا } قبل الموت أو اليوم { فى غفلة من هذا } عن هذا اليوم، أو عن هذا الذى دهمنا من البعث للحساب { بل كنَّا ظالمين } إضراب عن ذكر الغفلة الى ذكر أنه قد أنذروا بقدر ما ينتفعون، وأنهم ظلموا أنفسهم بعدم الاتباع وتعريضها للعذاب الدائم.