تفسير بيان السعادة في مقامات العبادة/ الجنابذي · Al-Anbiyaa · آیه 31

تفسير بيان السعادة في مقامات العبادة/ الجنابذي

(ت القرن 14 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
31 / 112
زبان کتاب
عربی
وَجَعَلۡنَا فِي ٱلۡأَرۡضِ رَوَٰسِيَ أَن تَمِيدَ بِهِمۡ وَجَعَلۡنَا فِيهَا فِجَاجٗا سُبُلٗا لَّعَلَّهُمۡ يَهۡتَدُونَ
و در زمين، كوه‏هاى ثابت و پابرجايى قرار داديم، مبادا آنها را بلرزاند! و در آن، دره‏ها و راه‏هايى قرار داديم تا هدايت شوند!
وَجَعَلْنَا فِ لْءَرْدِ رَوَاسِیَ اَنْ تَمِیدَ بِهِمْ وَجَعَلْنَا فِیهَا فِجَاجَنْ سُبُلَ لَّعَلَّهُمْ یَهْتَدُونْ
{ وَجَعَلْنَا فِي ٱلأَرْضِ رَوَاسِيَ } بعد فتقهما { أَن تَمِيدَ بِهِمْ } قد سبق الآية بتنزيلها وتأويلها { وَجَعَلْنَا فِيهَا فِجَاجاً } جمع الفجّ الطّريق الواسع بين الجبلين، او مطلقاً كالفجاج بالضّمّ ويستفاد من تنزيل الآية السّابقة وتأويلها بيان هذه { سُبُلاً } بدلٌ من فجاجاً { لَّعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ } الى معايشهم ومصالحهم ومنافعهم ودفع مضارّهم والى بلادهم الصّوريّة ومواطنهم الحقيقيّة.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated Zaid bin Thabit: Allah's Messenger (ﷺ) made a small room (with a palm leaf mat). Allah's Messenger (ﷺ) came out (of his house) and prayed in it. Some men came and joined him in his prayer. Then again the next night they came for the prayer, but Allah's Messenger (ﷺ) delayed and did not come out to them. So they raised their voices and knocked the door with small stones (to draw his attention). He came out to them in a state of anger, saying, "You are still insisting (on your deed, i.e. Tarawih prayer in the mosque) that I thought that this prayer (Tarawih) might become obligatory on you. So you people, offer this prayer at your homes, for the best prayer of a person is the one which he offers at home, except the compulsory (congregational) prayer."

دعاهای امروز

اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.

اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.

اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.

خدایا! ما را مسلمان زنده بدار و مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق کن.

خدایا! برای این امت راهی از رشد فراهم کن که در آن فرمان‌بردارانت عزت یابند و نافرمانانت خوار شوند و به کار نیک فرمان داده شود و از کار ناپسند بازداشته شود.

خدایا! بر بنده و فرستاده‌ات محمد و بر همهٔ خاندان و یارانش درود و سلام و برکت فرست.

"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ⁠ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ⁠ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ⁠ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ⁠ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].

«پروردگارا! این را بیهوده نیافریده‌ای. تو پاکی، پس ما را از عذاب آتش حفظ کن. پروردگارا! هر که را به آتش درآوری، خوارش ساخته‌ای و ستمکاران را یاورانی نیست. پروردگارا! ما شنیدیم که نداکننده‌ای به ایمان فرامی‌خواند که به پروردگارتان ایمان آورید؛ پس ایمان آوردیم. پروردگارا! گناهانمان را بیامرز و بدی‌هایمان را بپوشان و ما را همراه نیکان بمیران. پروردگارا! آنچه را به واسطهٔ پیامبرانت به ما وعده دادی به ما عطا کن و روز قیامت خوارمان مکن؛ به راستی تو در وعده خلاف نمی‌کنی.» [آل‌عمران، ۱۹۱–۱۹۴].

"رَبَّنَا ظَلَمۡنَآ أَنفُسَنَا وَإِن لَّمۡ تَغۡفِرۡ لَنَا وَتَرۡحَمۡنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ⁠". [الْأَعْرَافِ - 23].

"پروردگارا، ما بر خود ستم کردیم و اگر ما را نیامرزی و بر ما رحم نکنی، بی‌تردید از زیانکاران خواهیم بود.". [اعراف - ۲۳].