هميان الزاد إلى دار المعاد / اطفيش · Al-Anbiyaa · آیه 12

هميان الزاد إلى دار المعاد / اطفيش

(ت 1332 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
12 / 112
زبان کتاب
عربی
فَلَمَّآ أَحَسُّواْ بَأۡسَنَآ إِذَا هُم مِّنۡهَا يَرۡكُضُونَ
هنگامى كه عذاب ما را احساس كردند، ناگهان پا به فرار گذاشتند!
فَلَمَّا اَحَسُّو بَءْسَنَا اِذَا هُمْ مِنْهَا یَرْکُدُونْ
{ وَمَّا أَحَسُّوا } أدركوا { بَأْسَنَا } عذابنا وشِدَّتِه، إدراك المشاهد المحسوس والواو لأهل القرية، أو لها لأنها قائمة مقامهم، أعنى قيام لفظها. { إِذَا هُمْ مِنْهَا يَرْكُضُونَ } يهربون مسرعين راكضين دوابهم، أو شبهوا بمن يركض دابته فى الإسراع الشديد، فقال لهم إنك ومَن هناك من المؤمنين، أو لسان الحال، على سبيل الاستهزاء
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
This hadith has been transmitted on the authority of Ibn Juraij.
Sahih Muslim

Reference : Sahih Muslim 2012 g In-book reference : Book 36, Hadith 126 USC-MSA web (English) reference : Book 23, Hadith 4997 (deprecated numbering scheme)

خواندن حدیث و منبع
Narrated `Abdullah bin Mughaffal: On the Day of the Conquest of Mecca, the Prophet (ﷺ) recited Surat Al-Fath in a vibrating and pleasant voice. (Muawaiya, the subnarrator said, "If I could imitate the recitation of the Prophet (ﷺ) I would do so.")

دعاهای امروز

اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.

اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.

اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.

اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.

خدایا! حق را حق به ما بنمای و پیروی از آن را روزی‌مان کن و باطل را باطل به ما بنمای و دوری از آن را روزی‌مان کن.

خدایا! تقوای نفسم را به آن عطا کن و پاکش گردان؛ تو بهترین پاک‌کنندهٔ آنی، تو سرپرست و مولای آنی.

خدایا! پروردگارا! نورمان را برایمان کامل کن و ما را بیامرز، که تو بر هر چیز توانایی.

خدایا! ایمان را محبوب ما گردان و آن را در دل‌هایمان بیارای و کفر و فسق و نافرمانی را نزد ما ناخوشایند گردان و ما را از راه‌یافتگان قرار ده.

خدایا! ای گردانندهٔ دل‌ها! دل‌های ما را به سوی فرمان‌برداری از خود بگردان.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ، وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدُّنْيَا، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ.
خدایا! از بخل به تو پناه می‌برم؛ از ترسویی به تو پناه می‌برم؛ از بازگردانده شدن به ناتوان‌ترین دوران عمر به تو پناه می‌برم؛ از فتنه دنیا به تو پناه می‌برم و از عذاب قبر به تو پناه می‌برم.

"رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ⁠". [النَّمْلِ - 19].

"پروردگارا، به من توفیق ده تا نعمتت را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشته‌ای سپاس گویم و کار شایسته‌ای انجام دهم که از آن خشنود باشی، و مرا به رحمت خود در میان بندگان شایسته‌ات داخل فرما.". [نمل - ۱۹].