الدر المصون/السمين الحلبي · Al-Anbiyaa · آیه 92
الدر المصون/السمين الحلبي
(ت 756 هـ)
(ت 756 هـ)
"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ٥٦". [هُودٍ - 56].
"من بر خدا، پروردگار خودم و پروردگار شما توکل کردم؛ هیچ جنبندهای نیست مگر آنکه او اختیارش را در دست دارد. بهراستی پروردگار من بر راه راست است.". [هود - ۵۶].
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
خدایا! سرانجام ما را در همهٔ کارها نیکو گردان و از خواری دنیا و عذاب آخرت پناهمان ده.
خدایا! پروردگارا! عذاب جهنم را از ما دور کن، که عذاب آن سخت و ماندگار است.
خدایا! پروردگارا! ما ایمان آوردهایم؛ پس گناهانمان را بیامرز و ما را از عذاب آتش حفظ کن.
خدایا! از تو بهشت میخواهم و از آتش به تو پناه میجویم.
خدایا! پروردگارا! آنچه را به واسطهٔ پیامبرانت به ما وعده دادی به ما عطا کن و روز قیامت خوارمان مکن؛ به راستی تو در وعده خلاف نمیکنی.
"رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ٢٨٦ ". [الْبَقَرَةُ - 286].
«پروردگارا! اگر فراموش کردیم یا خطا نمودیم ما را مؤاخذه مکن. پروردگارا! چنانکه بر پیشینیان ما بار سنگین نهادی، بر ما قرار مده. پروردگارا! آنچه توانش را نداریم بر ما تحمیل مکن. از ما درگذر، ما را بیامرز و بر ما رحم کن. تو سرپرست مایی؛ پس ما را بر قوم کافر یاری ده.» [بقره ۲۸۶].
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android · iPhone · iPad
وقرأ الحسنُ " أُمَّتَكم " بالنصبِ على البدل من " هذه " أو عطف البيان. وقرأ أيضاً هو وابن أبي إسحاق والأشهبُ العقيلي وأبو حيوة وابن أبي عبلة وهارون عن أبي عمرو " أُمَّتُكم أمَّةٌ واحدةٌ " برفع الثلاثة على أنْ تكونَ " أمتُكم " خبرَ " إنَّ " كما تقدَّم و " أمةٌ واحدةٌ " بدلٌ منها بدلُ نكرةٍ من معرفةٍ، أو تكونَ " أمةٌ واحدةٌ " خبرَ مبتدأ محذوفٍ.