تفسير بيان السعادة في مقامات العبادة/ الجنابذي · Al-Anbiyaa · آیت 59

تفسير بيان السعادة في مقامات العبادة/ الجنابذي

(ت القرن 14 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
59 / 112
د کتاب ژبه
عربي
قَالُواْ مَن فَعَلَ هَٰذَا بِـَٔالِهَتِنَآ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
They said, "Who has done this to our gods? He must indeed be some man of impiety!"
قَالُو مَنْ فَعَلَ هَازَا بِءَالِهَتِنَا اِنَّهُو لَمِنَ زَّالِمِينْ
{ قَالُواْ } جوابٌ لسؤالٍ مقّدرٍ كأّنه قيل: فما قالوا بعد ما رجعوا الى الاصنام ووجدوها مكسّرة؟- فقال: قالوا { مَن فَعَلَ هَـٰذَا بِآلِهَتِنَآ } ان كان من استفهاميّة فالوقف ههنا، وان كان موصولة فقوله { إِنَّهُ لَمِنَ ٱلظَّالِمِينَ } خبره، وان كان شرطيّة فهو جزاؤه لكن بتقدير الفاء والمقصود انّه ظالم على نفسه بجعلها عرضةً للقتل والسّياسة، او ظالم على آلهتنا.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Tariq b. Shihab reported that a Jew came to 'Umar and said: Commander of the Faithful, there is a verse in your Book, which you recite. Had it been revealed in connection with the Jews, we would have taken it as the day of rejoicing. Thereupon he said: Which verse do you mean? He replied:" This day I have perfected your religion for you and I have completed My favours upon you and I have chosen al-Islam as religion for you." Umar said, I know the day when it was revealed and the place where it was revealed. It was revealed to Allah's Messenger (ﷺ) at 'Arafat on Friday.

د نن ورځې دعاګانې

"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].

"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ⁠". [الْقَصَصِ - 17].

"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ⁠". [الْقَصَصِ - 24].

"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي⁠ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي⁠ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي⁠ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي⁠". [طه - 25-28].

اې زما ربه، ما پر خپل ځان ظلم کړی، نو ما وبښه. [القصص - ۱۶].

اې زما ربه، د هغه نعمت په سبب چې تا پر ما کړی، زه به هيڅکله د مجرمانو ملاتړ نه کوم. [القصص - ۱۷].

اې زما ربه، هر هغه خير ته اړ يم چې ته يې ماته رانازل کړې. [القصص - ۲۴].

اې زما ربه، زما سينه راته پراخه کړه (۲۵)، زما کار راته اسانه کړه (۲۶)، او زما د ژبې غوټه پرانېزه (۲۷)، څو زما خبره وپوهېږي (۲۸). [طه - ۲۵-۲۸].

"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي⁠ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي⁠ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي⁠ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي⁠ ". [طه - 25-28].

اې زما ربه، زما سينه راته پراخه کړه، زما کار راته اسانه کړه او زما د ژبې غوټه پرانېزه، څو زما خبره وپوهېږي. [طه - ۲۵-۲۸].

رَبِّ أَعِنِّي وَلَا تُعِنْ عَلَيَّ، وَانْصُرْنِي وَلَا تَنْصُرْ عَلَيَّ، وَامْكُرْ لِي وَلَا تَمْكُرْ عَلَيَّ، وَاهْدِنِي وَيَسِّرِ الْهُدَى لِي، وَانْصُرْنِي عَلَى مَنْ بَغَى عَلَيَّ، رَبِّ اجْعَلْنِي لَكَ شَكَّارًا، لَكَ ذَكَّارًا، لَكَ رَهَّابًا، لَكَ مِطْوَاعًا، لَكَ مُخْبِتًا إِلَيْكَ أَوَّاهًا مُنِيبًا، رَبِّ تَقَبَّلْ تَوْبَتِي وَاغْسِلْ حَوْبَتِي وَأَجِبْ دَعْوَتِي وَثَبِّتْ حُجَّتِي وَسَدِّدْ لِسَانِي وَاهْدِ قَلْبِي وَاسْلُلْ سَخِيمَةَ صَدْرِي.
اې زما ربه، مرسته راسره وکړه او زما پر ضد مرسته مه کوه؛ بريا راکړه او زما پر ضد بريا مه ورکوه؛ زما لپاره تدبير وکړه او زما پر ضد تدبير مه کوه؛ لارښوونه راته وکړه او هدايت راته اسانه کړه؛ او پر هغه چا بريا راکړه چې پر ما يې زياتی کړی. اې ربه، ما ستا شکر کوونکی، ستا ذکر کوونکی، له تا وېرېدونکی، ستا اطاعت کوونکی، تا ته عاجز، زارۍ کوونکی او تاته رجوع کوونکی وګرځوه. اې ربه، توبه مې قبوله کړه، ګناه مې ومينځه، دعا مې قبوله کړه، دليل مې ټينګ کړه، ژبه مې سمه کړه، زړه مې هدايت کړه او د سينې کينه مې راوباسه.