تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي · Al-Anbiyaa · Ayə 87

تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي

(ت المحلي 864 هـ)

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
87 / 112
Kitabın dili
Ərəb dili
وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِبٗا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقۡدِرَ عَلَيۡهِ فَنَادَىٰ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
Zün-Nunu (balıq sahibi Yunisi) da xatırla! Bir zaman o (küfr etməkdə həddi aşmış ümmətinə qarşı) qəzəblənərək çıxıb getmiş və (Bizə xoş gəlməyən bu səbirsizliyinə görə) onu möhnətə düçar etməyəcəyimizi (gücümüz, yaxud hokmümüzün ona yetməyəcəyini) güman etmişdi. Amma sonra qaranlıqlar içində (balığın qarnında; gecənin, yaxud dənizin zülmətində): “(Pərvərdigara!) Səndən başqa heç bir tanrı yoxdur. Sən paksan, müqəddəssən! Mən isə, həqiqətən, zalımlardan olmuşam (əmrinə qarşı çıxaraq özümə zülm eləmişəm)”,-deyib dua etmişdi.
Vazaa annuuni 'iz zahaba muğaadiban fazanna 'an lan naqdira ’alayhi fanaadaa fii azzulumaati 'an laa 'ilaaha 'illaa 'anta subhaanaka 'innii kuntu mina azzaalimiina
{ وَ } اذكر { ذَا ٱلنُّونِ } صاحب الحوت وهو يونس بن متّى، ويبدل منه { إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِباً } لقومه: أي غضبان عليهم مما قاسى منهم ولم يؤذن له في ذلك { فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ } أي نقضي عليه بما قضينا من حبسه في بطن الحوت أو نضيّق عليه بذلك { فَنَادَىٰ فِى ٱلظُّلُمَٰتِ } ظلمة الليل وظلمة البحر وظلمة بطن الحوت { أَن } أي بأن { لاَّ إِلَٰهَ إِلاَّ أَنتَ سُبْحَٰنَكَ إِنِّى كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ } في ذهابي من بين قومي بلا إذن.
Yuxarı qayıt