تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي · Al-Anbiyaa · Ayə 97

تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي

(ت المحلي 864 هـ)

Surə
Al-Anbiyaa
Ayə
97 / 112
Kitabın dili
Ərəb dili
وَٱقۡتَرَبَ ٱلۡوَعۡدُ ٱلۡحَقُّ فَإِذَا هِيَ شَٰخِصَةٌ أَبۡصَٰرُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يَٰوَيۡلَنَا قَدۡ كُنَّا فِي غَفۡلَةٖ مِّنۡ هَٰذَا بَلۡ كُنَّا ظَٰلِمِينَ
Doğru və’d (qiyamət günü) yaxınlaşdıqda kafir olanların gözləri (dəhşətdən) dərhal bərəlib: “Vay halımıza! Biz (dünyada) bundan qafil idik. Xeyr, biz zalım olmuşuq (peyğəmbərlərin dediklərinə inanmamaqla zülm etmişik)!” – deyərlər.
Vaqtaraba alva’du alhaqqu fa'izaa hiya şaaxisatun 'absaaru allaziina kafaruu yaa vaylanaa qad kunnaa fii ğaflatin min haazaa bal kunnaa zaalimiina
{ وَٱقْتَرَبَ ٱلْوَعْدُ ٱلْحَقُّ } أي يوم القيامة { فَإِذَا هِىَ } أي القصة { شَٰخِصَةٌ أَبْصَٰرُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ } في ذلك اليوم لشدّته،يقولون { يَا } للتنبيه { وَيْلَنَا } هلاكنا { قَدْ كُنَّا } في الدنيا { فِى غَفْلَةٍ مِّنْ هَٰذَا } اليوم { بَلْ كُنَّا ظَٰلِمِينَ } أنفسنا بتكذيبنا للرسل.
Yuxarı qayıt